ترجیح دادن صورتها

اما الگوی تصویری و ترجیحات تصویری چه نقشی در زنده ملندن نوزادان دارند؟ چون نوزادان برای رفع نیازهای خود محتاج کمک دیگران هستند،ترجیح دادن صورتها نقش

مهمی در انطباق آنها با دنیای بیرون دارد.برخی از بررسی ها نشان می دهند که نوزادان صورتهای عادی را بیشتر از صورتهای مغشوش یا تو خالی، با چشم خود دنبال می کنند.

آیا اطفال میتوانند صورتهای متفاوت را تشخیص دهند؟

اطفال از همان روزهای نخست می تئانند برخی صورتها را تشخیص دهند. برخی از محققان مدعی هستند که نوزادان به صورت مادرشان بیش از صورت غریبه ها نگاه می کنند ،

عده ای هم می گویند اطفال 2 ماهه صورت مادرشان را از صورت زنان غریبه تشخیص می دهند اما این تشخیص و بازشناسی در سه ماهگی حالت مداوم به خود میگیرد،

همچنین اطفال برخی از صورتها را به صورتهای دیگر ترجیح می دهند.اطفال دو ماهه و دوازده ماهه به صورتهای جذاب بیش از صورت های غیر جذاب خیره میشوند.

رنگ بینی:

نوزادان با این که برخی از رنگها را میبینند ولی قوه رنگ بینی آنها بسیار محدود است.دلیل به دست آمدن نتایج متفاوت در آزمایشها نیز استفاده از روشهای متفاوت است.

نوزادان یک روزه میتوانند فرق محرک سفید و سایه های زرد_سبز را بفهمند .اطفال چهار روزه فرق قرمز و سبز را میفهمند و اطفال سه روزه محرکهای غیر رنگی ترجیح می دهند.

ادراک فضا و عمق:

آیا دنیای بچه های خردسال دوبعدی است یا سه بعدی؟ گیبسون و واک برای آزمودن ادراک عمق اطفال ،آزمایش استادانه ای ترتیب دادند.آنها سکویی درست کردند که تقریبا یک متر

و بیست سانتی متر ارتفاع داشت و اطفال را روی آن میگذاشتند . سکوی مزبور دو بخش شیشه ای داشت. بخش اول شطرنجی بود و بخش دیگر یک سره شیشه ای.در زیر بخش

شطرنجی دیگر وجود داشت که باعث میشد آن قسمت شبیه پرتگاه شود. این آزمایش که در اصطلاح از پرتگاه دیداری استفاده شده بود نشان می داد که اطفال 6 ماهه یا بزرگتر حتی

وقتی مادرشان از آنها میخواهد از بخش امن به بخش پرتگاه نمیروند.وقتی نوزادان دو ماهه را روی بخش پرتگاه مانند و عمیق این دستگاه گذاشتند ضربان قلبشان آرام بود که نشان از

غلاقه مندی بود نه ترس کودکان.اگرچه کودکان خردسال خیلی زود میتوانند عمق را درک کنند ولی ترس از پرتگاه در شش ماهگی یا بعد از آن ایجاد می شود.

×